Schrijf mee!
« »

Mensen, Natuur, Poëzie

Gaan!

29 december 2016 | 120w | Berdien Blaak | 3 |

Ik struin door de tuin
Rook een ademteug in de ijzige lucht
Blauw als mijn ogen in de hemel een vlucht
Ganzen op weg naar de toekomst

Veren dansen als lichtjes in het bos
Achter mijn huis, waar de vos jaagt
En het de kabouters behaagt
De dode duiven te verbergen

Mijn rolstoel brengt me tot de rand
Waar de sloot mijn voortgang remt
Mijn gedachten vrij, onbeklemd
Als mijn benen tintelen

Ik loop! Ik ren! Vliegende bomen
Dromen duizend dagen lang
Een wilde laatste zwanenzang
Terugkeer naar het nu

Herinneren is een gave
Niet vergeten hoe het was
Als een ingedragen jas
Draag je je vorige ik in je

Ik ben, ik was
Ik zal worden
Ik ga verder

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »