0
We zaten op de huishoudschool en waren dikke vriendinnen. Elke week gingen we naar de snackbar. Ik had geen geld maar Petra wel en zij kocht een patatje en ik mocht met haar mee eten. Totdat mijn ouders gingen verhuizen en ik mee moest. Mijn ouders hielden het contact af. […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Mensen
Zoals Jean-Paul Sartre ooit al schreef, l’enfer, c’est les autres.
-
Column, Familie, Maatschappij, Mensen
Een waaier aan mogelijkheden
‘Jij hebt een ijsje verdiend’, zeg ik tegen mijn dochtertje. Eerst gaan we langs de supermarkt om haar fel gekleurde tekening af te geven. ‘Mooi gedaan!’ prijst de caissière. ‘Wie weet, win je een prijs.’ Even later staan we in de snackbar. ‘Met of zonder spikkels? Wil je ook slagroom?’ […]
-
Cultuur, Eten & drinken, Maatschappij, Mensen
Heartbreak hotel
De jongens hingen stoer voorover op hun brommers. Hun haar was vet van de brillantine, zodat de krul goed stand hield. Iets verderop stonden de meiden van de huishoudschool te giebelen en te kijken. Ze tutten wat met lippenstift en hun petticoats hielden de rokken hoog. Ze stonden bij snackbar […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Spasibo Drug
Bruno struint het woeste water bij een waterval in, zoals beren dat nu eenmaal doen. Hij is een beetje flauwtjes en heeft trek in een snack. Geduldig wacht hij op zijn prooi. Plots springt er een gouden zalm met een sierlijke boog hem tegemoet. Hij hapt, zijn tanden dringen diep […]
-
Communicatie, Familie, Fictie, Mensen
Broer En Zus, Een conversatie
‘ … en toen stond hij dus naakt voor mij!’ ‘Huh.’ ‘Ja, dat hoorde je dus wel. Is er iets?’ ‘Mja, sorry … Je weet dat Lies en ik al 5 jaar samen zijn en ik zoek een restaurantje.’ ‘En dat hoop je te vinden door hier te zitten en […]
-
Fictie, Mensen
Slaapreductie
Woelend lig ik in bed. Als ik af en toe in een oppervlakkige slaap wegzak, vliegen er metalen sleutels en ankers rond mijn hoofd. Botsend en bonzend verdringen ze elkaar. Het gekletter doet me meteen weer wakker schrikken. Mijn ogen schieten open en ik staar naar het plafond. Ik geef […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Veertig inch
veertig inch is het sleutelgat waardoor ik al het leed van de wereld en de MH17 zag en zie brokstukken, speeltjes boeken, een knuffel en een paspoort naar hel en verdoemenis tweehonderdachtennegentig onzichtbare levens bevinden zich op mijn netvlies als had ik ze persoonlijk uitgezwaaid vier dagen blijf ik gluren […]
-
Communicatie, Familie, Liefde, Mensen
Jongens van dertien
De jongen van dertien was nieuwsgierig naar wat zijn ouders nog meer in bed deden dan slapen. De ouderslaapkamer had een sleutel maar die gebruikten zijn ouders nooit. Hij keek door het sleutelgat; hij zag dat de lakens bewogen. Zijn fantasie sloeg op hol. Zouden ze ‘het’ doen, waarover hij […]
-
Liefde, Mensen
Donderklap
De regen sijpelde over Ricks gezicht en langs zijn nek zijn jas in, terwijl hij zijn sleutels afging om de deur te openen, maar hij kon het sleutelgat nauwelijks vinden. Waarom was het buitenlicht niet aangegaan? Hij hurkte neer, ging ze nog een keer allemaal af, maar geen een paste. […]
-
Maatschappij, Mensen, Politiek
Bananenrepubliek
“Goedemiddag meneer, wat kan ik voor u doen?” “Ik wil graag een avontuurlijke vakantie boeken.” “Had u iets speciaals in gedachten?” “Nou, het hoeft niet al te veilig te zijn. Wat ik altijd wel leuk vind zijn wat godsdienstwaanzinnigen om me heen en een snufje vreemdelingenhaat, of misschien zelfs een […]
-
Column, Maatschappij, Mensen, Politiek
In de liefde is alles geoorloofd
‘Filmen door het sleutelgat is verboden,’ zegt de vrouw voor het oog van de camera. ‘We hebben ook afsluitbare kamertjes waar je je heerlijk kan afzonderen met eventueel een ander paar.’ Het hoge gietijzeren hek voor de oprijlaan geeft niets prijs van de parenclub. ‘Het kan zelfs relaties ten goede […]
-
Fictie, Liefde, Mensen
Universeel
“De duisternis wint altijd. Het is er voor, tijdens en na alles, zelfs licht bestaat bij haar gratie. Niets is echter blijvend. Uiteindelijk rest slechts de eeuwige leegte. Die is niet kwaadaardig, maar emotieloos, harder dan steen en ongrijpbaarder dan het luchtledige. Ze is overal, maar nooit daar waar je […]
-
Liefde, Mensen, Natuur
Nietig
Niemand dringt voor of blijft achterop, geen kleine stap opzij, maar keurig in balans. Als koorddansers, ieder op hun eigen lijn. Met het blote oog zijn er maar een paar duizend zichtbaar, maar er zijn er myriaden. Zo groots, zo prachtig. Een en al orde. Een reus ten opzichte van […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Bestemming bereikt
Ik lig op het strand. De camera zoomt in. We zien mijn gezicht, ogen, wenkbrauwen, de afzonderlijke haartjes. We zien het huidweefsel en daarna een DNA-molecule met de genen waaruit wij zijn opgebouwd. Dan zoomen we uit. Ik lig tussen honderden badgasten. Vervolgens zien we water en land, de Noordzeekust, […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Uit het oog
Deze verhuisdozen zijn bestemd voor alle boeken uit mijn boekenkast. Alles moet mee, van geen enkel exemplaar doe ik afstand. Het inpakken schiet niet erg op; ieder boek roept herinneringen op. Nu blader ik weer gedachteloos door een vergeten prentenboek, totdat ik op de eerste bladzijde lees: Dit boekje is […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties