0
Excuses, ik hebn de delete- en de backspaceknop weggehaald. Ik typ dit met mijn linkrhand, ik ga het verliezen. de rechterhand laat ik het overnemen, leeswat er gebeurd. GELOOF DIT NIET! WE KOMEN IN VREDE. ZONDER ONS ZAL HIJ STERVEN! HIJ MOET NOG dit ben ik wer. Ik zal zeker […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Maatschappij
De maatschappij, dat zijn wij. Maar dan in 120 woorden.
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Verraden (Totalitair deel 3)
Minuscule restanten van de wekelijkse rituele scheerbeurt in heropvoedingskamp Vlijt prikken in mijn nek. De jeuk negerend wacht ik hoopvol op mijn eerste brief. Na jaren van goed gedrag heb ik eindelijk het recht verworven om post te ontvangen. “John Herten?” Ik steek mijn hand op, een ongeïnteresseerde bewaarder overhandigt […]
-
Communicatie, Familie, Maatschappij
Titel
De speakers dreigen te bezwijken onder de kleuterdreun terwijl de grote baas voet aan wal zet. Toeschouwers vechten tegen sneeuwblindheid wanneer zijn schimmel door de straten raast. ‘Kinderen, jullie hebben de toekomst!’ ‘Hoera, voor Sinterklaas! ‘Hoera!’ ‘Hoera!’ Terwijl er in alle hoeken, gaten, stegen en straten naar pepernoten wordt gezocht, […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Politiek
Slavernij
Mijn hele leven woon ik in Dystopia. Eigenlijk was ik vanaf mijn geboorte gedoemd daar te worden opgesloten, toen bleek dat ik niet chocoladebruin was, maar gebroken wit. De zwarten hebben grijze cellen voor ons gebouwd, gevangenissen waar we mogen rusten na iedere zware dag hard werken. We worden gevoed […]
-
Maatschappij, Poëzie
Armoede
Wie de marges kent van armoede mag ze zeggen hoe armoedig kan je zijn hoe behoeftig aan onzichtbaarheid dat mensen zich verstoppen in mijn postvak in een trein aan spamtreiterijen met identiek foutgespeld gebral onondertekend met de eigen naam ik hoef die mensen niet te spreken en woordloos maken van […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Piesen tussen de auto’s
Vlak voordat hij met zijn fiets op de vrouw van rond de zestig knalde, had hij haar herkend. Zolang hij hier woonde, zwierf en schuifelde ze al door de stad. Omdat ze soms liep te schreeuwen, had ze hem altijd een beetje angst ingeboezemd. Wat ze precies riep kon hij […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Sluipmoordenaar
Eenzaamheid is een sluipmoordenaar. Bijna ongemerkt vereenzaam je langzaam richting het graf. Vreselijke mensenmassa’s waarin je jezelf zo verrotte alleen voelt zoek je steeds minder op, er vereenzaamt namelijk niets meer als een groep gelijkgestemde zielen. Elke gelijkgestemde ziel sluit er automatisch eentje uit. Hard op zoek naar enige vorm […]
-
Maatschappij, Mensen, Politiek
Lunch
Op een kruising ontmoet ik de familie Raaf: vader, moeder en zes kinderen. Vader Raaf is zeker veertig centimeter hoog en heeft gitzwarte kraaloogjes, waarmee hij mij indringend aankijkt. Hij loopt op mij af: “Waar kunnen we hier een hapje eten?” Nog voor ik antwoord kan geven krast moeder Raaf: […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Verklikker (Totalitair deel 2)
Doordringend rinkelt de deurbel net iets te lang. Zenuwachtig kijk ik mijn vrouw aan, Marieke geeft schouderophalend aan dat zij niemand verwacht. Het tweekoppige silhouet van mannen met hoeden werpt een dreigende schaduw de hal in. Ik open de voordeur en word onmiddellijk overrompeld door twee vredebewaarders: “U bent gearresteerd […]
-
Communicatie, Fictie, Maatschappij
De geur van papier
Voorzichtig, omzichtig, bevingerde ze het stukje fluwelen papier in haar jaszak en een rilling van genot liep via haar huid langs haar nek naar haar hoofdhuid. Ze haalde haar hand omhoog en rook aan haar vingers, om de vage, oude, stoffige geur van woorden diep te inhaleren. Het beduimelde stukje […]
-
Communicatie, Maatschappij
Dystopie Nederland
Veel mensen zeggen dat het in Nederland goed leven is. Ga toch weg, hier wonen is erger dan het leven destijds in Auschwitz. Daar had je tenminste zekerheid dat je de oven in ging. Dood of levend, het maakte de Duitsers destijds niet eens echt uit. Nee, dan hier. Hier […]
-
Maatschappij
Laatste cadeau
Dit is mijn laatste Kerst. Ik kan niet anders dan erin berusten, maar eigenlijk zou ik best nog een paar jaar mee willen gaan. Het is toch onmogelijk om op je 18e al zo’n beslissing te nemen? Tachtig leek me veel te oud; ik wilde niet verzwakt weg zitten kwijnen […]
-
Fictie, Maatschappij
Begrafenis
Zijn vrouw Amy hield van hem en was verdrietig, maar niet verbaasd, over de manier waarop Herbert aan zijn einde kwam. Toen zij het nieuws vernam, schreidde zij bittere tranen en bleef weg van de begrafenisplechtigheid omdat er eigenlijk geen individuele plechtigheid gehouden werd en het de nabestaanden verboden werd […]
-
Fictie, Maatschappij
Val
Herbert liep in een val, net zoals andere leden van de ondergrondse verzetsbeweging. Hij had nooit duidelijk begrepen waarom men de beweging “ondergronds” noemde, want zij bleef bovengronds, in leegstaande huizen waaruit de bewoners waren ontzet of in nieuw opgetrokken kantoorgebouwen die nog niet in gebruik waren genomen door Ministeries. […]
-
Maatschappij, Mensen, Politiek
Voortschrijdend inzicht
Opa is 92, toch zie ik hem nog steeds evolueren. Waar hij vroeger politici wilde doodschieten is hij jaren geleden in gaan zien dat dat niet meer kon, ouderdom, teveel werk. Daarop werden de plannen aangepast, het hele Haagse zootje zou scheep moeten gaan waarna hij een gat in de […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties