‘Wil je dat wel eens laten? Anders moet ik het weer opruimen!’ Anna zei maar niks want ze wist dat er wat in zat: ze wás ook een sloddervos. Maar om dat nu toe te geven en hem, voor de zoveelste keer, zijn zin te geven… ‘Je zou jezelf eens […]
De maatschappij, dat zijn wij. Maar dan in 120 woorden.
‘Wil je dat wel eens laten? Anders moet ik het weer opruimen!’ Anna zei maar niks want ze wist dat er wat in zat: ze wás ook een sloddervos. Maar om dat nu toe te geven en hem, voor de zoveelste keer, zijn zin te geven… ‘Je zou jezelf eens […]
Onder de rook van Rotterdam ben ik geboren en getogen. Die plek is voor mij nog altijd een stukje aards paradijs. Toen mijn jongste zuster in Amsterdam ging studeren, ontwikkelde mijn moeder als later bij voetbal een 010-020 vete. Ineens was alles in Rotterdam beter. Mijn mam, met Mokum in […]
Mijn lichaam is heel wat gewend, ik kan met weinig voedsel weken in de woestijn overleven. Mensen dichten mij bovennatuurlijke krachten toe. Ik kijk mijn ogen uit. De zaal staat vol uitbundig geklede mensen en op een verhoging zit de gastheer met naast zich zijn vrouw. Het is doodstil op […]
In zijn kleine kamer zonder uitzicht beseft hij dat deze wedstrijd de zwaarste duurloop zal worden die hij ooit zal meemaken. En dat zonder intensief trainen of fysio. Met ijzeren wilskracht werd hij een alom geprezen atleet. Hij kan harder lopen dan de beste concurrenten, en dat wordt hem niet […]
De politieagente haalde haar schouders op. “Nee, mevrouw, in zulke gevallen staan wij machteloos. Wij nemen aan dat u te goeder trouw hebt gehandeld, maar die fiets moeten wij in beslag nemen.” Daar moest ik het mee doen. Ongelofelijk! Die pet past ons allemaal. Haha! Apekool van de bovenste plank. […]
Bij gebrek aan inspiratie las Rutte voor uit zijn anecdote-boek, met deze keer een verhaal van Balkenende en zijn Ministerraad. “Praatjes vullen geen gaatjes”, mompelde Balkenende. “Intussen mag genoegzaam duidelijk zijn dat onze reden van bestaan gelegen is in het vullen van gaatjes, zeg maar gerust gaten. Maar met alle […]
Ach wat. Ik zet mijn winkelwagentje ook wel eens ongelukkig neer. ‘Mevrouw,’ zeg ik vriendelijk, ‘zou ik er misschien even langs mogen?’ De tweetonner snuift en laat een scheet, maar keurt mij geen blik waardig. Helaas, de blikken met kidneybonen, die ik zo dringend nodig heb voor een flinke pan […]
Zo onbegrijpelijk vind ik het… dat er mensen zijn die – bij wijze van spreken – slapen met de bijbel in de hand tevens zó onrespectvol tegen ‘anders gelovigen’ doen. Wanneer ik iemand daarover op aanspreek…’moet IK daar niet over beginnen’. Ik vind het erg spijtig dat het kind met […]
De derde dinsdag in september moet het gebeuren. Nederland is zijn regering zat. Het is een zwak, initiatiefloos, doelloos kabinet dat van zijn kiezers een duidelijke boodschap gaat krijgen. Het is jammer voor H.M. Maxima en Z.M. Willem-Alexander dat ook zij er mee worden geconfronteerd. Of liever gedoseerd. Noem je […]
Ik dronk altijd in het donker. Nooit was er iemand bij. Dat had als voordeel dat ik zoveel kon drinken als ik wilde. Naarmate de tijd verstreek werd het van kwaad tot erger: ik zag mezelf niet voor vol aan en groeide alleen door te drinken. Ik geef toe dat […]
Yolo, Bro’s! Een paar blowtjes gedaan en een paar baco’s genomen. Man wat een combi, echt kicken… Jammer het is niet spang in het centrum van Eindhoven. “Eindhoven de gekste? No way!” Kijk daar loop een gast, die is niet swag. Bro’s, eens kijken of we die gast kunnen fronten. […]
Een loodgrijze wolkenmassa in het laatste avondlicht: het gaat sneeuwen, ook dat nog. Ik blaas mijn handen warm. Mijn benen zijn gevoelloos, ondanks de zwachtels. Deze weerzinwekkende loopgraafoorlog gaan wij niet winnen, zij ook niet. De passiviteit overdag is geestdodend en overal die stank van rottend vlees. Tientallen doden aan […]
Ik zie het niet meer zitten. Ik heb besloten dat het de goederentrein wordt: hij komt over vijf minuten. Het is de laatste vandaag. Moeizaam klauter ik de spoordijk op. Hopelijk is er niemand aan de andere kant van het spoor. Daar liggen moestuintjes en soms zit er nog wel […]
Au! En weer een draai om z’n oren. Stilletjes staat Driekus tegenover zijn vader, die weer eens woest tegen hem tekeer gaat. ‘Ik zeg het je voor de laatste keer’ briest pa. ‘Leren is nergens voor nodig, ga maar werken voor de kost, daar hebben we meer aan.’ Driekus houdt […]
‘Mensen die herinneringen ophalen, kijken teveel achterom. Alsof ze geen toekomst meer hebben. Geef mij maar een een meeslepend leven, uiteraard met een stukken jongere man,’ zwijmelt een goed geconserveerde vrouw. Haar vriendin knikt instemmend. ‘Zonder verleden geen heden,’ flap ik eruit. ‘Hoe zou u het vinden als u er […]
Recente reacties