Een loodgrijze wolkenmassa in het laatste avondlicht: het gaat sneeuwen, ook dat nog. Ik blaas mijn handen warm. Mijn benen zijn gevoelloos, ondanks de zwachtels. Deze weerzinwekkende loopgraafoorlog gaan wij niet winnen, zij ook niet. De passiviteit overdag is geestdodend en overal die stank van rottend vlees. Tientallen doden aan beide zijden en de lijken liggen al dagen tussen de linies. In de laatste dagen van de herfst regende het zo hard dat wij soms kniediep in het water stonden en bleven hozen. Gisteren is onverwacht de winter ingevallen. Het is nu -18° Celsius. Ik heb het koud, zo koud … gevoelloze handen… mijn oogleden zijn halfbevroren… beweegt daar iemand in het duister? Een kogel maakt een eind aan die onzekerheid…
« Moeseloosheid
Komkommertijd »
« Moeseloosheid Komkommertijd »
Fictie, Maatschappij, Mensen
November 1916
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van JelStein of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Moeseloosheid Komkommertijd »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Oei! <3
Het goed geschreven stuk trekt je in het dagelijks leven van die afschuwelijke tijd. Er is geen enkele aanleiding om het er nu over te hebben, maar de schrijver trekt zich daar niets van aan. Gelijk heeft ie. Ook geen verbogen moestuin tussen de loopgraven.
<3 goed sfeer beeld
Tref een nieuw geheimschrift aan: <3. 'Minder dan drie', zo lees ik, zoveel wiskunde heb ik wel gehad, maar ik vraag me af: minder dan drie wat? Minder dan drie oei-uitroepen? Minder dan drie goede sfeerbeelden?
Dat waren echt crisisjaren.
Mooi geschreven stuk over de oorlog.
Het lijkt wel een boek,erg pakkend dit verhaal.
@Jelle mooi stuk. Zou goed passen binnen het thema Modderschoen.
@ineke Ja helaas vroegtijdig gesneuveld 😉
@Jelle 😉
Deze past mooi bij documentaire die momenteel op tv is