0
Even overweegt hij het vetertje op haar rug snoeihard te strikken – zoals ze hem ooit heeft gedaan – als ze glimlachend vraagt: ‘Wil jij mijn bloesje even vastmaken?’ Ze verlaat het grote huis, voelt nog steeds die oude, koude, maar rijke hand op haar rug. ‘Ik moet vanavond weg. […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Maatschappij
De maatschappij, dat zijn wij. Maar dan in 120 woorden.
-
Fictie, Maatschappij
Geen grap
De kist is open en ik kan mijn lachen nauwelijks onderdrukken. Tot mijn verbazing had ik een overlijdensbericht ontvangen. Hier sta ik nu. Nog geen halve meter van die klootzak, die mijn studententijd vergalde. Hij en die klojo’s, die met betraande ogen naast me staan. Die hufters die ik ieder […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Groeten uit Londen
‘Lieve Thea. Even een appje. Het is geweldig in Londen. Het doorbreekt een beetje de eenzaamheid sinds Jacques… Ik heb dat veterlaarsje van Vuitton dat ik in de P.C. Hooft niet kon scoren hier gekocht. So nice! Als Jacques dat ziet… Wel breek je hier je nek over de daklozen; […]
-
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij
Linker en Rechter
‘Volgens mij is er nog best wat aan ons te doen.’ ‘Dat denk ik ook. Mag ik me even voorstellen? Ik ben Rechter.’ ‘Aangenaam, ik ben Linker.’ ‘Ik ben niets zonder linker,’ zegt Rechter.’ ‘Ik niets zonder rechter,’ zegt Linker. ‘Zomaar afgedankt. En jij, Rechter?’ ‘Een gaatje in mijn zool.’ […]
-
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen
Vetervrees
Ik heb er last van. Vetervrees. Bij mijn schoenenaankoop houd ik er al rekening mee. De vrees dat veters vroegtijdig stuk gaan. Achterdochtig bezie ik ieder paar schoenen dat ik pas. Zitten er wel strakke veters in? Veters die niet knappen. Noem het veterwaanzin. Maar mijn vrees is terecht. Hoe […]
-
Communicatie, Familie, Maatschappij, Mensen
opvoeding 2.0
Lieflijke conversatie, weigering en dan uitgeveterd worden. Altijd weer die afronding met de zo begripvolle woorden: “Als je nu niet als de sodemieter… dan……” Met frisse tegenzin aanvaardt hij het licht opgedrongen stukje liefdewerk met begeleidende tonen, die uiting geven aan zijn meer dan ijverige toewijding. “Ik moet altijd naar […]
-
Familie, Maatschappij
Luilekkerland
Ze vond hem onder een grote berg verkleefde dropveters. Zuurtjes in regenboogkleuren gaven de zwarte sliertenmassa een ongepast feestelijk accent. Bij het snoepvrij maken van grootvader spatten de zuurtjes in minuscule schilfertjes uit elkaar op de plavuizen. ‘Opaatje toch,’ fluisterde Suze, terwijl ze de plooien in zijn wangen probeerde glad […]
-
Column, Communicatie, Maatschappij
Shithol
Schiphol, vroeg in de ochtend. Voor het opstijgen nog even snel naar het toilet. Het eerste toiletblok is afgesloten. De schoonmaakster zucht, kreunt en mompelt iets over smerige zwijnen. Op naar het volgende toiletblok. Nergens wc-papier en achter de eerste deur die ik open, tref ik bruingeveegde muren en een […]
-
Column, Communicatie, Maatschappij, Mensen
Wratjes
Hij strikt mij overal voor: Hansie, een mager scharminkel. Iedereen mijdt hem; hij heeft wratjes op zijn handen. Hij wordt heen en weer geslingerd als we gaan voetballen: ‘Nemen jullie Hansie maar.’ ‘Ze hebben me veter losgetrokken. Wil jij ‘m effe make? ik kan dat niet,’ vraagt hij mij en […]
-
Cultuur, Eten & drinken, Maatschappij, Mensen
Oudegracht, florilegium; II. honger
Het is zondagnacht. Het afval wordt morgenochtend opgehaald, dus ik heb net twee zakken buitengezet. Eén met huisafval en één met inhoud uit mijn koelkast. Afgelopen week waren veel restjes overgebleven en hoewel ze nog zeker eetbaar zijn heb ik ze toch weggedaan. Ik ging het hoogstwaarschijnlijk niet meer eten […]
-
Maatschappij, Mensen
Gestrikt
‘Als je nu, net als de andere kinderen, rustig gaat zitten en even naar mij luistert…’ Annabel liet zich bruusk achterover vallen, op haar stoeltje in de kring. Haar linker bil schampte de houten zitting en met een plof belandde het meisje op het donkergele linoleum. Rick schoof, als door […]
-
Maatschappij, Mensen
Barmhartig
Zijn T-shirt is doorweekt, zweet druipt van zijn gezicht. Tevergeefs probeert hij overeind te komen. Het asfalt is gloeiendheet in de brandende zon. Waar ben ik, vraagt hij zich vertwijfeld af. De stekende pijn in zijn onderbuik beneemt hem de adem. Flarden van herinneringen komen boven: ‘Vuile poot, flikker op […]
-
Fictie, Liefde, Maatschappij
Verloren
Beneden bloeien de krokussen. Ik zie ze als felgekleurde vlakken. Ik had jouw gezicht kunnen planten, dan zou ik je in het voorjaar uit de grond op zien komen. Je stralende ogen, je lach. De tijd die ik heb te gaan is te berekenen, maar ik kan niet op de […]
-
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Een bodempje
‘Wat drinken, buurman?’ ‘Graag. Een bodempje, hoor.’ ‘Je zult wel geschrokken zijn. Hoe kwam dat nou?’ ‘Nou, dat kun je wel zeggen; die trap is glad.’ ‘Oei, wat ruik ik…?’ ‘O, dat is mijn aftershave. Nogal zwaar…’ ‘Drink je veel, buurman?’ ‘Nee, alleen bij bepaalde gelegenheden.’ ‘Zoals wat?’ ‘In het […]
-
Column, Maatschappij, Mensen
DE BODEM VAN DE WENSPUT
Geen fantastischer plek in dit hemels ondermaanse dan de bodem van een wensput, biechtstoel voor potentiële zondaars in woord en gedachte, doch liever nog in doen. Nooit in laten! Lont naar vaten vol perverse manoeuvres en decadente gulzigheid. De verplichting tot geheimhouding barricadeert elke verhoopte gemeenschap met omstaande gelijkgestemden, tenzij […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties