0
Een meer mysterieuze plek kan ik me als klein jongetje niet voorstellen. Niets vergeleken bij de oorden die ik binnen de mij door mijn ouders opgestelde grenzen mag verkennen. Als tienjarige ben ik wijs en bepaald geen Dik Trom, maar het schuurtje van mijn opa, dat was ongekend. Soms brandde […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Communicatie
Van mis- tot meta-. Alle vormen van communicatie.
-
Communicatie
Niet hier
Urenlang asfalt tussen daar en hier. Nu zit ik hier. Aan een uitbundig gedekte tafel. Hier. Tegenover me zit iemand die ik niet ken. Er is een tafelschikking. Links van mij zit een vreemde. Ik heb mijn blauwe pak aan (het staat me best goed). Ik heb mijn enige stropdas […]
-
Communicatie
Altijd bereikbaar
Voor sprookjes hoef je niet naar de Efteling. Nootdorp kent immers het groene houten huis aan de Wilgenlaan. Het dak bedekt met sedum en fluwelig mos. De schitterende tuin met de statige rode beuk. Borders vol kattesnorren, kaasjeskruid, margrieten, springbalsemien en ijzerhard. Innig verstrengeld tot een kleurig pallet. Een smal […]
-
Communicatie
Zolderschatten
Versuft dwaalt Rosa´s blik naar de hoek van de zolder. Haar oog valt op een stukje van de oude wilgentenen mand. Her en der steekt er een eigenwijs teentje uit. Ze sleept de stoffige mand aan het afgebroken hengsel naar zich toe en trekt de in kruissteekjes geborduurde kaasgaren doek […]
-
Communicatie
Een zompig tranendal
De tuin is bruin. De bollen koekeloerden even boven de grond, maar houden het voorlopig voor gezien. Takken van bloemen en struiken liggen er dor en doods bij. Ze vormen een beschermende bodemlaag waar ik vanaf moet blijven. Grauw en grijs is de lucht. Een wolkendek houdt het zicht op […]
-
Communicatie
Betreurwilg
Je stond in de tuin toen mijn ouders ons huis kochten. Een paar jaar later ben ik geboren. Uren kon ik schommelen in de band die aan een van jouw dikke takken hing. Bij het cowboy en indiaantje spelen bond ik Tim altijd aan je vast. Later vond ik het […]
-
Communicatie
Geen bast
Ik ben wilg en later barstig, hol geknot. Vaak met mijn tenen tot de enkels in het water. Mijn takken wars van zemel, groeien wonderwel. En razendsnel tot in de hemel. Naast schuil-, en nestplaats voor gesnater. Weerspiegel ik in ’t water waar ik weerkaats. Het moeilijkst moet nog komen, […]
-
Communicatie, Maatschappij
Een willig oog
Je kunt dat zo hebben, zo’n eerste blikwisseling. Dat je interesse gewekt wordt voor Die Ander, het middenrif roert zich een beetje. We zouden het leuk kunnen hebben. Het hoeft niet hoor, maar het zou kunnen. Een jaar later was ik vrij, niet tot mijn genoegen, maar juist wel de […]
-
Communicatie, Cultuur, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Lesje Natuurkunde
Dagelijks valt ze bij me binnen. De uitgedoste prinses. Ongeremd, ongetemd. Onder lijding van twee pedagogische individuen die conflict tot elke prijs vermijden. Glossy “Ouders van Nu” vormt solide basis onder de benen van dit opgroeiende kind. Wie gaat hun vertellen? Dat opvoeding geen hard Science is, hechting geen voorgepland […]
-
Communicatie, Fictie, Mensen
Requiem
Gebogen over mijn lichaam hief Willox een treurzang aan. Kasper neuriede even zachtjes en viel toen in. De anderen zwegen. Misty deed haar kap af en waarachtig, ik zag door mijn oogleden heen een traan opkomen. Een traan, voor mij! Het gezang weerklonk over de stille heide, waar ik kort […]
-
Communicatie
Groene tranen
Al jaren fungeert hij als achtergrond voor trouwfoto’s, de grote, oude treurwilg, die in het park met zijn voeten in het water staat. Alle seizoenen leeft hij met de liefde mee. In de winter lijkt hij soms zo somber, met het afhangende gordijn van sprieterige takken, maar als het sneeuwt, […]
-
Communicatie, Cultuur, Liefde, Mensen, Studie & werk
Antje de marskramer
Antje heeft al dagen last van haar buik en is ook een beetje misselijk. De afgelopen tijd heeft ze het erg druk gehad op de Reeperbahn in Hamburg. Daar runt ze een klein winkeltje in snoepgoed. Negen maanden geleden Had een knappe vertegenwoordiger van chocoladerepen haar hoofd op hol gebracht. […]
-
Column, Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Zwart-wit NOS Journaal
‘Dat is wel heel bijzonder.’ ‘Hoezo?’ ‘Nou, als zwarte man een witte man redden in deze wijk…’ ‘Zwart? Bruin! Kijk eens goed. En mijn handpalmen zijn zelfs blank.’ ‘Wit, bedoelt u. En u heeft een witte man uit het water gered.’ ‘Nee, blank. Zelfs iets tegen het lichtbruine aan; misschien […]
-
Communicatie
1910
De vermeende marskramer blijkt een rondtrekkende schilder te zijn die zich in haar café komt warmen aan een kop hete koffie. In het schaarse licht van de Belgische branders zit de kleine man er wat verloren bij. Tegen al haar principes in biedt ze hem een slaapplaats aan en nog […]
-
Communicatie
Hoofd en hart
Dagelijks bezoek ik, als marskramer, degenen die in mijn levensonderhoud voorzien. Om hen als klant tevreden te houden, ben ik verplicht om voldoende in mijn mars te hebben. Naast een uitgebreid aanbod aan stof, kom ik graag met nieuwe snuisterijen. Het is leuk en helpt mij om andere zaken aan […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties