De zwarte man brengt ons naar het land rond de rivieren. Er zijn veel grijze kroonkraanvogels. Hij zegt dat zij ons zullen beschermen en ons zullen waarschuwen als er gevaar dreigt. We moeten dicht bij de kolonie blijven, maar ook niet zo dicht dat we hen afschrikken. Hij zegt dat we hun gedrag moeten afkijken. Als ze in de bomen vluchten, dan zoeken we best ook een boom op. Zot gewoon. Dat zulke grote beesten in bomen slapen. Stel je voor dat de zwanen en de kalkoenen dat bij ons ook gaan doen.
Ze zijn oogverblindend mooi. Ze hebben een zwarte kuif, een rood vlekje in de hals en een gouden waaierkroontje. En ze houden van dansen, net als ik.


@Nele. Een mooi tafereeltje. Die witregels kunnen weg. Zonde. Het heeft geen functie, het is juist een mooi geheel.
Mooi… Komt er ook een deel 3?
@Han: de witregels waren inderdaad zeer lelijk. ? (Ik was nog in frames aan het denken.)
@irmamoekestorm: ? ik hoop het… (Misschien wacht ik beter het volgende themawoord af…)
Mooi, sfeervol stukje. Pauwen slapen overigens wel in bomen. Ik zou “zwarte” weglaten uit de eerste zin, dat is in Afrika immers niet bijzonder.
Mooi geschreven, maar niets voor mij, die tropische hitte daar. Ik vind Zuid-Frankrijk al heet genoeg. Of geef mij nog liever het poolgebied maar…
‘Zwarte man’ is m.i. vanuit koloniaal oogpunt juist treffend.
@Hekate, @Cesar: en zo verschillen de meningen. Ik houd het bij de zwarte man. Dit stukje is geschreven vanuit het standpunt van een wit meisje die daar nog niet zo lang is en er wellicht ook niet zo lang zal blijven…
@Allen:bedankt voor alle reacties. ?