‘Meneer, u wilde mij spreken. Is niet alles naar wens?’
‘De bearnaisesaus…’
‘Te zuur?’
‘Nee, maar hoe het er staat…’
‘Staat? Kijk eens hoe mooi hij glimt. Absoluut niet geschift.
De dragonazijn heb ik zelf gemaakt. De gastrique is tot een derde ingekookt en au bain-marie verwarmd met scharreleieren. Gemonteerd met geklaarde boter. Van het vuur af, uiteraard.
Ik kan u zeggen dat er op niets is bezuinigd. Geen goedkope peterselie om het af te maken. Nee, dragon uit de beste tuin die je maar kunt vinden.’
‘Het is zonder accent aigu.’
‘Accent wat…? Hoe smaakt dat?’
‘Nee, ik bedoel dat op de menukaart Béarnaisesaus staat; met een streepje.’
‘Wat ben ik blij dat mijn saus niet geschift is, meneer.’
« Toen ik in Afrika was (1)
Toen ik in Afrika was (2) »
« Toen ik in Afrika was (1) Toen ik in Afrika was (2) »
Communicatie, Eten & drinken, Fictie, Maatschappij, Mensen
Bearnaisesaus
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Toen ik in Afrika was (1) Toen ik in Afrika was (2) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han: een kok die zijn prioriteiten kent. ?
@Nele. Koken is een kunst.
the proof of the pudding is in the eating, maar noem een dessert geen desert want dan eindig je in de verlatenheid
@José. Een mooie reactie!