Ik hoef geen tijd neer te zetten. Als ik de eerste schaatsbewegingen maak, word ik vergezeld door de Kinks: Dedicated Follower of Fashion. Geheel tegen de weersvoorspelling in begint het te sneeuwen. Of moet ik zeggen weersverwachting? Algauw is het ijs niet meer te zien en ‘klapper’ ik door de sneeuw met Strawberry Fields Forever. Nights in White Satin is toepasselijker als het sneeuwlaagje een laag wordt.
De jeugd van hardrijvereniging De Dageraad zal mij nooit in een nieuwe tijd inhalen; geen idee wat het met mij doet als mijn tijd rustig met Dave Berry meerijdt: This Strange Effect.
Voorspelling, verwachting? Was mijn tijd beter? Sowieso overzichtelijker, maar ik wil niet een Johan Cruijff zijn die Sven Kramer leert schaatsen.


de tijd van je jeugd die nooit verloren gaat