Zoals een gast ongenood kan zijn, zo kan een gastheer een gast onuitgenodigd op zijn gastenlijst plaatsen. Een gastheer die denkt dat Emmenez-moi voor hem is geschreven en niet begrijpt dat hij wacht op het gezicht dat hij nooit heeft kunnen vergeten. Nu niet en ook gisteren niet toen hij nog jong was en haar ontmoette.
Hij heeft vrienden gehad, de meeste zijn al overleden. En de liefdes kwamen en gingen met de nodige zorgen.
Maar zij… Met haar wil hij dansen. Dansen zoals dansen is bedoeld. Smeltend in elkaars armen, wang tegen wang. De muziek moet je niet uit elkaar drijven, maar je onafscheidelijk maken. Formidabel!
De muziek vereeuwigt de broze Bohemien met haar hemelse gezicht en La Mamma.


Wat een weemoed.. Prachtig @Han
@Kees. Hartelijk dank.