Alle papieren liggen uitgespreid op tafel. Aan mij de taak om er een lijst van te maken. Dan weten we definitief hoeveel mensen er gaan komen op haar feestje. Lief wordt zestig jaar, net zoveel mensen als er ongeveer bij zullen zijn.
Ze vindt het spannend en kijkt er naar uit.
Ruim vijf jaar geleden zat ik ook een gastenlijst te maken. Wie waren er nog? Wie waren mijn moeder al vóórgegaan, en wie nog niet doorgestreept in haar adressenboekje? Ze hield haar lijst op de computer ook redelijk goed bij. Maar het liefst las ik ze in haar vertrouwde handschrift.
Ze was redelijk rustig geweest, keek er bijna naar uit.
Een opsomming van mensen, samen in vreugde en verdriet.
Heel herkenbaar, Lisettte. Ik bewaar ook nog steeds het adressenboekje van mijn moeder met de doorstrepingen.
Menen ontmoeten uit allerlei fasen van je leven.
Mooi neergezet l.
@Nel: dank voor je (h)erkenning! Fijn weer wat van je te horen.
Werkelijk ontroerend neergezet. Handschrift en herinnering vloeien in je verhaal heel knap door elkaar. Mooi Lisette.
@keesleeuw: ik voel me zeer vereerd, dank je!