Ik knipperde met mijn ogen om de droogte die mijn contactlenzen veroorzaakten te verminderen. Het liefst hield ik ze helemaal dicht. Door mijn wimpers heen zag ik de klok op het dashboard oplichten: 00:43 uur. Het was weer eens nachtwerk geworden. De navigatie gaf aan dat ik over 11 minuten de eindbestemming zou bereiken.
Omdat mijn hoofdpijn nog steeds niet over was graaide ik blindelings in mijn handtas op de bijrijdersstoel om, matineus, nog een Advil 600 te nemen. In welk van de tig vakjes zat die ook alweer? Hebbes! Met een slokje lauw water slikte ik het ding door.
“Indien mogelijk keer om” hoorde ik nog vaag de zeer beschaafde stem van mijn navigatiesysteem zeggen. Toen gleed ik weg.
« Ver van mijn bed
Saint-Tropez deel 2 »
« Ver van mijn bed Saint-Tropez deel 2 »
Communicatie
Neveninkomsten 4
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mara Smits of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Ver van mijn bed Saint-Tropez deel 2 »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Je weet de spanning op te roepen én vast te houden. Sterke vervolgserie, Mara. Ik kijk uit naar deel 5. (Wat kan er in die vier jaar toch allemaal gebeurd zijn….)
@Alice, dank je. Ik ga Helen uiteraard de ruimte geven haar afgelopen vier jaar met ons te delen. 120W is nog niet van haar af 🙂
Gelukkig! Ik lees het graag Mara.