‘Wat een weertje, hè? En gaat u nu niet meteen klagen dat het wel wat minder mag,’ snoert de man mij gelijk de mond zonder dat ik hem ook maar heb aangekeken.
‘Toch heeft het ook zijn keerzijde, dit weertype. Ik bedoel dan de herinneringen, ziet u.
In de winter lijk je wat alerter te zijn. En wat denk je van dat treurige najaar? Toen begon de ellende altijd. Constant bellen geeft dan wrevel. Hij had het allang door dat we hem in de gaten hielden. Maar wat moesten we? Hij was nooit te vertrouwen. Wist ook heel goed zijn emoties te verbergen. Uitgerekend in die warme zomer van ’76 muist ie ertussenuit. Een recordzomer.
Wat is het warm, hè?’


@Han. De zomer van 76 staat mij nog altijd goed voor de geest. Niet alleen vanwege het weer, maar mede vanwege enkele gebeurtenissen. Hetzelfde geldt voor zomer 2018. Dit zal ik nooit meer vergeten.
@Ewald. Herinneringen om te koesteren of om te vergeten… Ze zijn er.