Ik hoorde van een schrijver dat hij zich een poosje koest zou houden. Hij meldde zich af en werd gemist. Voor een schrijver is dat niet gemakkelijk, want zijn wij niet allemaal een beetje ijdel? Wij die schrijven menen iets te zeggen te hebben. We willen gelezen worden.
Natuurlijk staat een proces niet zomaar stil. Woorden borrelen op. De actualiteit gaat door. Hersenen kraken. En sneller dan verwacht is daar weer een pennenvrucht. Hij heeft feuilletons in stukjes geknipt en als vanouds verblijdt hij ons met geestige belevenissen van allerlei types. Zelfs een alcoholist is hem niet vreemd. Hij zit hen dicht op de huid. Probeer een schrijver eens de mond te snoeren.
Schrijven of niet schrijven: that’s the question.
« Mevrouw ziet een muis
De zomer van ’76 »
« Mevrouw ziet een muis De zomer van ’76 »
Communicatie
Pas op voor de muisarm
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cora Leek of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Mevrouw ziet een muis De zomer van ’76 »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Cora. De door jou genoemde schrijver neemt naar mijn idee wel een groot risico om zo snel alweer op zijn toetsenbord te rammelen.
Klein puntje. Feuilletons worden als aparte stukjes geschreven en zijn geen stukjes geknipt uit een groter geheel.
Dik hartje voor dit stukje.
@Ewald, ik volgde de wederwaardigheden van de alcoholist, mij uit het hart gegrepen. Ik zag er een vervolg in. Even serieus: ik heb met ze gewerkt. Blijf gerust feuilletons schrijven, ik lees ze graag. En ik heb je bijdragen gemist.
@Cora. Dank voor dit leuke stukje en deze leuke reactie. Dit feuilleton, ‘Gestudeerd mevrouwtje’, heb ik tussen medio maart en medio april geschreven.
De komende tijd plaats ik weer enkelvoudige verhaaltjes (eveneens uit de voorraadkast) maar zeer zeker zullen nieuwe feuilletons volgen, en af en toe een themastukje.
Cora plaaggeest