De kleine heer Vreeswijk kan de slaap niet vatten. Hij ziet het licht uitgaan als vader en moeder ook gaan slapen. Maar dat duurt toch nog even, want ze praten; hij hoort vader zeggen: ‘Hè, waarom hangt uitgerekend op zondagavond de rode vlag uit.’
‘Ik kan er ook niets aan doen dat opoe op visite is,’ zegt moeder. ‘Maar ik ben aan het eind van mijn cyclus.’
– opoe? Is oma vanavond nog gekomen? Waar is ze dan? Rode vlag…? We hebben alleen een rood-wit-blauwe. En wat betekent cyclus?
‘Is oma alweer weg?’ vraagt de kleine heer Vreeswijk aan de ontbijttafel.
‘Oma? Die is hier helemaal niet geweest,’ zegt moeder. ‘Hoe kom je daar nou bij? Je hebt dat vast gedroomd.’
Han: ach dat manneke toch. Zo lief naief
@Berdien. Ja, weet dat kind veel.
Han: maak hem maar niks wijzer, dan blijft ie het leven toelachen. Je maakt het hem al moeilijk genoeg verderop in zijn levensverhaal.
@Berdien. Ja, soms is onwetend zijn beter voor je.
Han: dus nu geen vreselijke belevenissen meer voor Vreeswijkje? Bleu is mooier dan bloedrood toch.
@Berdien. Vreeswijkje gaat nog heel wat beleven.
Han: Misschien moet je hem dan toch maar adopteren en tegen de boze buitenwereld beschermen. Tenslotte ken jij hem als geen ander.