‘Heb ik wat van je aan?’ vraagt een vrouw die voor de tweede keer aan het wisselen is.
‘Zit ie naar je te loeren?’ vraagt de man. Een minuscuul wratje aan zijn neus wiebelt heen en weer als de klepel van een opgevoerde klok.
Ondanks het terrassenweer is het niet mijn dag. Op weg naar dit terras was ik al getuige van een ongeluk op de gracht waar ik ook al niet naar wilde kijken.
‘Eh, nee,’ stamel ik. ‘Ik kijk om me heen en geniet van het mooie weer. Jullie toch ook?’
‘We kennen elkaar van de opvang,’ zegt de man. ‘Wat een schatje hè? We zijn verliefd en gebruiken niet meer. Heb je een paar euro voor ons?’
« Zomer in Amsterdam
Het lot van de rinkelaars »
« Zomer in Amsterdam Het lot van de rinkelaars »
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Zomers terras
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Zomer in Amsterdam Het lot van de rinkelaars »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
De oude junks goed getroffen, maar bedelen ze terwijl ze op terras zitten?
@José. Ja, brutaal en nooit te vertrouwen, helaas. Ze moeten nu eenmaal scoren.