‘Wanneer had je ook alweer die tandartsafspraak?’
‘Dat vroeg je gisteren ook al.’
‘Hoe kom je daar nou bij? Dan zou ik het wel weten.’
‘Maak dan een ezelsbruggetje om dingen te onthouden.’
‘Nee, juist ezelsbruggetjes vergeet ik. Dan moet ik een ezelsbruggetje maken om het ezelsbruggetje te onthouden.’
‘Hier, dit is een goed alternatief: pen en papier. Schrijf op!’
‘Wat moet ik opschrijven?’
‘Tjonge, ben je het nu alweer vergeten?’
‘Nee, maar ik weet toch niet wanneer jij die afspraak hebt.’
‘Eh… volgende week woensdag, half elf. Of was het nou donderdag? Hè, verdikkeme, ik raak helemaal in de war van je.’
‘Als je iets niet kunt onthouden, niet erg, hoort bij het verouderingsproces, maar schrijf het dan op!’


#Han. Leuk stukje. Ik wilde nog iets zeggen, maar … o ja! Ezelsbruggetjes, werkelijk onmisbaar. Nog altijd gebruik ik ‘Piet Koopt Hoge Schoenen.’
@Ewald. Ik ook! Op de Piet-gracht heb ik gewerkt.
@Han. Daar is geen woord Spaans bij.
@Ewald. Nee, zeker niet.
@Han en @Ewald: stelletje Amsterdammers!
@Lisette. Dank je voor het compliment!
Herkenbaar 🙂 Hoewel, zoiets als tandartsafspraken zal toch iedereen wel opschrijven? Maar ezelsbruggetjes zijn zeker handig! Ik leerde pas: Mijn Vader At Meestal Jonge Spruitjes Uit Nieuwe Pekela.
@Inge. Dank je. Natuurlijk doet iedereen dat. Maar daar gaat het hier niet om, maar om de eigenwijze houding van de partner.
herkenbare echtelijke discussie
@José. Dank je, ook voor je andere reacties.