Geen knallende kurken, maar sissende flessen kinderchampagne. Collega’s die altijd en overal aanwezig zijn, notoire dwarsliggers, betweters, naar hun pensioen hunkerende of gewoon aardige.
Voorin de hielenlikkers, achterin de groep die dit jaar geen vrij kon nemen op die vreselijke 2 januari. Schuddende handen van mensen die elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Hooguit tot elkaar veroordeeld, nooit opgeloste akkefietjes. Zoekende ogen naar belangen. Graaiende niet gewassen handen na toiletbezoek in de kartonnen cateringschaal met bacteriële bitterballen.
Verkeerd gestrikte stropdassen onder ‘hoera’-boorden van ongestreken overhemden, horen applaudisserend de toespraak van de directeur aan: een korte terugblik op het afgelopen jaar waarin ‘helaas afscheid van collega’s moest worden genomen’. ‘Maar het gaat om de toekomst van ons bedrijf. Proost!’
« Beetje water bij de wijn
Vriendin »
« Beetje water bij de wijn Vriendin »
Column, Maatschappij, Mensen
Nieuwjaarsreceptie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Beetje water bij de wijn Vriendin »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Han, heel herkenbaar! Wat ik nog mis zijn de ongemeende links-rechts-links-klapzoenen dan wel luchtkussen.
@Ewald. Ja! Helaas, te weinig woorden ter beschikking.
Zonder knallende kurken verknal je toch wel een paar op de agenda staande nieuwjaarsrecepties. Ik neem geen bitterballen meer. Desondanks helemaal raak Han! Van mij een hartje!
@Arjan. O jee, neem me niet kwalijk. Dank je!
ontluisterend beeld van schijnheiligheid
@José. Hartelijk dank.