Goede reis, staat er op het display van het toegangspoortje naar het perron.
Als ik ergens een hekel aan heb, is het de personificatie van een apparaat.
Beste reizigers… klinkt het uit een luidspreker. Genderneutraal, valt mij op – ja, het was weer een belangrijk jaar.
Wie kan het wat schelen welke verlaten geest in welk lichaam met kerst op een bijna verlaten, mistig perron, op een verlate trein staat te wachten. Zeker niet de vrouw die dit omroept.
‘Bemoei je er niet mee,’ zeg ik tegen het display.
‘Gaat het wel goed met je?’ vraagt een hetero, homo, lesbienne of transgender – de mist is zo dicht, ik kan geen onderscheid meer maken.
‘Beter dan dit wordt het niet, beste medereiziger.’
« Strak
Belichaamstaal »
« Strak Belichaamstaal »
Column, Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Dichte mist
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Strak Belichaamstaal »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooie column, Han. Raak verwoord.
Wat een eenzaam gestemd plaatje.
Sterk stukje Han.
@Nel, Berdien en Inge. Hartelijk dank voor jullie reactie.