Hij had er echt zo eentje. Zo één die grensde aan het perfecte. Strak, glimmend, stevig, breed. In de sportschool ving hij graag zonnestralen op met zijn zweet. Voor iedere vrouw die binnenkwam had hij een glimlach paraat. Zeker vijf keer in de week was hij er te vinden.
Hij had de cultus tot het uiterste verheven. Zeer ingenomen was hij met al zijn inspanningen. Hij trainde altijd in zijn eentje. Zijn glimlach voor de dames bestemd, maar met de andere mannen in de zaal wisselde hij geen woord.
Na zijn gebruikelijke rondje langs de apparaten, gooide hij gauw een handdoek om zijn nek en spoedde zich huiswaarts. Samen met zijn moeder bewonderde hij daar hun beider trots: zijn lichaam.
« Lichaamstaal
Dichte mist »
« Lichaamstaal Dichte mist »
Familie, Mensen, Sport
Strak
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Daphne Thijsse of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Lichaamstaal Dichte mist »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Stembeurs
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
Mooi stukje met een verrassend slot 🙂
Leuk Daphne, grappig beeld van zo’n patserig sportschool cliché.
@Daphne: leuk slot!