Hier sta ik. De golven slaan stuk op het land. Het eeuwig ruisen en verder niets of niemand behalve ik. Een oneindige zandvlakte voor en achter mij, afgebakend door duinen en water.
‘Halloooo!’ schreeuw ik.
Ik herken mijn stem bijna niet, vervormd als hij is door de invloeden van het natuurgeweld.
Het schreeuwen lucht me op. Maakt mijn hoofd leeg.
Ik denk aan vroeger. Zondag. De kerk. Abraham: ‘… en uw zaad zeer vermenigvuldigen, als de sterren des hemels, en als het zand, …’
Het zaad.
In de verte kleurt de vlakte wit en kruipt onvermijdelijk naar mij toe, tot ik uiteindelijk in de witte dikke vloeistof wegzak. Ik laat me drijven, tot het donker wordt en ik de sterren kan tellen.
« Diagnose
Burengerucht »
« Diagnose Burengerucht »
Fictie
Visioen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Diagnose Burengerucht »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Bijzonder visioen, Hadeke.
Herkenbare beelden die een eigen leven gaan leiden.
Fascinerend!
Uhhh… Vermenigvuldigt jouw zaad zich zeer?
Dank Nel.
@levja er staan soms zeer vreemde zaken in de Bijbel.
@hadeke: Bekend van de Bijbel en daardoor wellicht begrijpelijk(er). Jouw zin ‘en uw zaad zeer vermenigvuldigen, als de sterren des hemels, en als het zand, …’ begrijp ik echter niet.
Genesis 22:17
https://www.statenvertaling.net/bijbel/gene/22.html
Dank Adam voor het voorlezen. Waar ik nog steeds mee worstel is het woord zeer. In mijn ogen eerder zich.
Misschien vind je hier je antwoord, Levja.
https://synoniemen.net/index.php?zoekterm=zeer
Dank voor het meedenken en linken Adam. Ik vind het nog steeds een rare constructie, maar sommige zaken zijn zoals ze zijn.
mooi Hadeke, roept diverse associaties op, een orgasme aan zee en zand.