Zaterdagmorgen, de parkeerplaats van een Zweeds meubelwarenhuis. Lange, betonnen gangen. Flarden kindergelach in de verte. Zojuist persten we onze grijze Subaru tussen twee stationcars en nu lopen we richting de ingang. Ik kijk naar rechts en zie een rode auto. Een vrouw, vast iemands grootmoeder, zit op de passagiersstoel. Ze heeft een wit pluizig hondje op schoot. Ik glimlach. Het raampje is op een kiertje gedraaid. Eenmaal binnen kopen we een Fjellse, Luröy, een Gåffel en twee Koppla. We moeten lang wachten in de rij. De vrouw voor ons vergeet haar beurtbalkje. We rekenen af, lopen terug. Lange, betonnen gangen, flarden kindergelach, de rode auto met het open raampje. Ze zit er nog. Ze streelt haar hondje. Het hondje gaapt.


Beste Laura, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie