Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Hondje

8 november 2017 | 120w | Laura | 8 |

Zaterdagmorgen, de parkeerplaats van een Zweeds meubelwarenhuis. Lange, betonnen gangen. Flarden kindergelach in de verte. Zojuist persten we onze grijze Subaru tussen twee stationcars en nu lopen we richting de ingang. Ik kijk naar rechts en zie een rode auto. Een vrouw, vast iemands grootmoeder, zit op de passagiersstoel. Ze heeft een wit pluizig hondje op schoot. Ik glimlach. Het raampje is op een kiertje gedraaid. Eenmaal binnen kopen we een Fjellse, Luröy, een Gåffel en twee Koppla. We moeten lang wachten in de rij. De vrouw voor ons vergeet haar beurtbalkje. We rekenen af, lopen terug. Lange, betonnen gangen, flarden kindergelach, de rode auto met het open raampje. Ze zit er nog. Ze streelt haar hondje. Het hondje gaapt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Laura of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »