‘Dag meisje.’ Zijn stem vervaagt, gedragen door de zeebries zweeft hij de wolken in.
Suzan blijft kijken tot haar ogen tranen en ze niets meer ziet.
Na twintig jaren van gemis hebben ze elkaar eindelijk ontmoet. De afgelopen dagen is de koude leegte verdreven, vanaf nu zijn er alleen nog maar warme herinneringen. ‘Dag papa’, fluistert ze.
´Vanuit jouw wereld heb jij mij geholpen mijn weg te vinden. Jarenlang ben ik door geraasd zonder rechts of links te kijken. Jij hebt me over de snelweg naar de afslag van ons dorp geleid. Zonder jou zou ik het nooit gevonden hebben, nu ben ik voorgoed thuis. Terwijl ze de duinen inloopt, hoort ze in de verte nog zijn zachte tevreden lach.
« Afslagroom
Uitslag van afslag geeft doorslag »
« Afslagroom Uitslag van afslag geeft doorslag »
Communicatie
Zeebries
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van mabbietuzon of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Afslagroom Uitslag van afslag geeft doorslag »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi