Schrijf mee!
« »

Communicatie

Zeebries

25 oktober 2017 | 120w | mabbietuzon | 2 |

‘Dag meisje.’ Zijn stem vervaagt, gedragen door de zeebries zweeft hij de wolken in.
Suzan blijft kijken tot haar ogen tranen en ze niets meer ziet.
Na twintig jaren van gemis hebben ze elkaar eindelijk ontmoet. De afgelopen dagen is de koude leegte verdreven, vanaf nu zijn er alleen nog maar warme herinneringen. ‘Dag papa’, fluistert ze.
´Vanuit jouw wereld heb jij mij geholpen mijn weg te vinden. Jarenlang ben ik door geraasd zonder rechts of links te kijken. Jij hebt me over de snelweg naar de afslag van ons dorp geleid. Zonder jou zou ik het nooit gevonden hebben, nu ben ik voorgoed thuis. Terwijl ze de duinen inloopt, hoort ze in de verte nog zijn zachte tevreden lach.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van mabbietuzon of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »