‘Hé Klaas, houtworm in je knieën?’
Klaas kan niet meekomen. Hij mag al blij zijn dat ie zijn benen niet breekt met de gymnastiekles.
Houterig, ook in de omgang met anderen.
Zijn wapen is z’n welbespraaktheid. Hij gebruikt dure woorden die hij opzoekt en waarvan medeleerlingen het bestaan niet afweten. Hij dient van repliek door te zeggen: ‘Ik moet het van mijn hersens hebben. Die zijn bij mij wel ontwikkeld.’
Trien is geen boerentrien, zoals haar naam wellicht doet vermoeden. Ze is ‘het mooiste meisje van de klas’. Trien kan kiezen wie ze wil, en daarom verbaast het iedereen – vooral de mooie jongens – dat ze juist hem adoreert: ‘Houten Klaas’!
‘Geen last van splinters, Trien?’
Trien wordt omgedoopt tot ‘Xylolatrien’.
Subliem Han
@Levja. Hartelijk dank!
Hij is superleuk, Han!
@Ton. Dank je wel!
Heel leuk!
@Marlies. Dank je!
Han: liefdevolle poppenkast.
Leuk stukje, Han. De charme van de welbespraaktheid. Kinderen gaan vaak overcompenseren in waar ze wel goed in zijn, binnen een schoolsysteem waarin verwacht wordt dat ze alles kunnen.
@Nyceway. Dank je. Ik denk dat iedereen wel zijn sterkere punten opzoekt en gebruikt.
IK ga nu heel anders tegen houten klazen aankijken. Je ziet het wel vaker knappe dame of heer met een niet mooie samen. En dan zijn die laatste altijd erg lief!
@Marie. Hartelijk dank. Ja, daar lijkt het wel vaak op!
Ha, ha, Xylolatrien, ik ken ze, ze houdt van wildplassen weet ik. Op de xylolatr…. achter in het bos.