‘s Morgens zijn peddels overbodig. Een straffe oostenwind stuwt Geirs zeilboot naar de westkust van het Vänermeer. Halverwege de middag komen ze daar aan.
‘Het ga je goed, Hisse,’ zegt Geir. ‘Je hebt Odins zegen.’ Voordat hij weer scheep gaat, slaat hij Olaf op zijn schouder en aait Bor.
Aan de westoever is de bodem droog. Dat geeft Hisse nieuwe moed.
‘Hoe ver is het nog, Olaf?’
‘Over een dag of drie zien we de zee. Langs de kust ligt een weg die ons naar Kaupang voert.’
Vijf dagen later bereiken ze de top van een heuvel die uitzicht biedt op de haven van Kaupang. Als aan de grond genageld blijft Hisse staan.
‘Wat is er, Hisse?’
‘Drakenschepen…’ fluistert ze.
Dit wordt het laatste peddelstukje dat aan het weekthema mee kan doen. Drakenschepen hebben lange roeiriemen. Die kan ik met goed fatsoen geen peddels meer noemen. 😉
Hay, kan best hoor.
Afgelopen Pinksteren nog gespot.
http://imgb.igcdn.nl/5371631d6.....n_Kamp.jpg
Geinige foto, Mien. Leuk gevonden. 😉
Bij mijn feuilleton zal ik die maar niet plaatsen…
Ach Hay, doe eens gek … ?
Weer mooi Hay❤️
Dank je, Nancy!
Intussen heb ik een passende ontknoping bedacht. Daarvoor heb ik denkelijk nog 3 à 4 (peddelloze) stukjes nodig.
@Hay leuk? ben benieuwd.
Intrigerend.
Kaupang? Ergens in Denemarken?
Nee, in Noorwegen, al bestond dat toen nog niet als land. Vlak ten zuiden van het huidige Oslo in de streek Vestfold. Maar in de negende eeuw waren Deense vikingvorsten daar wel tijdelijk de baas.
Benieuwd naar die ontknoping… Gaat ze loos op een drakenschip – mochten vrouwen daar wel op meevaren? – of blijft ze op het vasteland?
Alleen als oorlogsbuit belandden vrouwen op een drakar, Nele. Of het met Hidde zo afloopt, verraad ik natuurlijk nog niet. 😉