Dat de dood rust brengt is een dwaas misverstand. Nu ik mij zelf in de situatie bevind, kan ik dat ruimschoots bevestigen.
De middagzon schroeit. De keien onder mij worden te heet. Ik krabbel overeind en strompel naar de begroeiing wat verderop. Aan de struiken hangen er nieuwe kleren voor me klaar. Ik kan kiezen tussen een soepjurk met bloemenprint, een gestreept tijgervel of een zwart laken met dito kap… Zucht. Allemaal niets voor mij. Daarnaast, op de grond vind ik een paar stevige stapschoenen en een roos koffertje.
Ik open het direct, nieuwsgierig als ik ben. Het koffertje lijkt op dat van presidenten. Er zit een zwart bakje met een rode knop in, een cursusblok en een rode pen.
Dat wordt vast een nieuw goddelijk stukje. Kan niet anders. Wel eerst even een zonnebril opzetten (als je die daarboven kunt vinden). Het wit papier van de schrijfblok kan anders behoorlojk verblindend werken. ?
Hoe krijg je het bedacht, Nele? 😉 <3
Een roos koffertje??
Ja, volgens mij is het zo in the twilight zone
Fantastisch❤️❤️
Nele, ik vind dit een mooi drieluik, of wordt het nog een meerluik? Ik hoop van wel! <3
Ik ben benieuwd in welk kostuum je je stukje vervolgd….
Dank jullie voor de leuke reacties. 🙂
@Mien: ik neem je tip ter harte…
@Hay: de roze koffertjes stonden onlangs in de aanbieding op Yoors. (Helaas nog geen tijd gevonden om de verhalen door te nemen.)
@Levja: helemaal.
@Ton: ik tel momenteel zeven delen (van 120woorden) en een half…
@Irma: hihi, ik weet het al… 😉