Het was ’s avonds laat toen de vrouw haar echtgenoot aantrof. Languit en gammel lag hij, daar op de azuurblauwe badkamertegels. Ze kreeg de schrik van haar leven.
Eerst had ze nog gewoon aangeklopt op de badkamerdeur.
“Doe nou open, man”, riep ze.
Hij was vast aan het treuzelen, dacht ze.
Geïrriteerd had de vrouw haar ogen neergeslagen.
En het was op dat moment, die exacte seconde, dat ze het opmerkte. Onder de deur door was een schoenveter te zien.
Het was zíjn schoenveter.
Vanaf dat moment ging alles in stroomversnelling. De vrouw had het door. Onmiddellijk sloeg ze alarm. Niet veel later kwam de ambulance. Hij werd naar het ziekenhuis gebracht, geopereerd en onderzocht. En alles was weer goedgekomen.
Goed opgebouwd stuk.
Het was zijn schoenveter.
Dit is nu precies waarom ik jouw stukjes zo goed vind.
Het onverwachte oog voor bekend detail. Twin Peaks. ?