‘Nee, ik zei: “Een paar veters.” En dan bedoel ik toch echt twee veters. Ik heb twee voeten en dus twee schoenen.’
‘Ze zitten nu eenmaal per twee paar verpakt, meneer.’
‘Verpakt? Noem je een papieren ringetje een verpakking? Haal dat stukje papier eraf, geef mij één paar, en bewaar het andere voor een volgende klant. Wel ervoor zorgen dat er geen resten van het papiertje aan het aan mij te verkopen paar blijven zitten. Staat zo lelijk. En ik ga het er echt niet zelf afpeuteren.’
‘Dat mag ik niet. De prijs is ook gebaseerd op twee paar, meneer.’
‘Dan deel je die toch door twee?’
‘Gaat echt niet.’
‘O nee? Zal jij eens zien… Alsjeblieft!
Hoeveel krijg je?’
« Veter
Dag Cok! »
« Veter Dag Cok! »
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Een paar is twee
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Veter Dag Cok! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Han, ik weet dat winkelpersoneel dit soort klanten wel kan schieten. Begrijpelijk, wat mij betreft 🙂
Ewald, dat zijn van die figuren die denken dat het alleen maar om hen draait.
Ik had gelijk de prijs verdubbeld. 2 x 2
@Levja. Woekerwinsten!
Yep, wie baalt, dubbel betaalt.
Als dit soort types voor je staan in een rij. Je kan er niet omheen, ze bestaan.
@Marie. Ja, helaas, ze bestaan.