Ik ben een van de honderden Nederlandse voetballers die hun spelersgeluk beproefd hebben in het buitenland.
In mijn gloriejaren verdiende ik 200 euro netto per week bij de Albanese club Korabi Peshkopi. Bij een overwinning ontving elke speler een winstpremie van 4 euro bruto.
De laatste jaren van mijn voetbalcarrière speel ik voor diverse obscure clubs in bananenrepublieken in het Midden-Oosten.
Op dit moment speel ik als voetbalveteraan voor Al Sha’ab Hadramawt Mukalla uit Ash Shihir in Jemen. Ik speel voor kost en inwoning in een karavanserai, maar zit eigenlijk altijd op de zandbank.
Tijdens onze wekelijkse training worden we regelmatig gebombardeerd door Amerikaanse drones. Ondanks de hitte trilt mijn lichaam voortdurend en ik slaap al jaren niet goed meer.
« Leugenachtige ogen
Veter »
« Leugenachtige ogen Veter »
Maatschappij, Mensen, Sport
Posttraumatische stressstoornis (PTSS)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Peter Mabelus of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Leugenachtige ogen Veter »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Vier euro bruto? Ik mag lijen dat jullie veel wedstrijden gewonnen hebben. Wat zul jij een hoop pakjes Samson gerookt hebben. 🙂 🙂 🙂
Brood en (oorlogs)spelen. Meer heeft een mens niet nodig. Ik ken nog wel wat oranje spelers die ze daar mogelijk kunnen inzetten. 😉
@Mien. We wonnen nooit. Er zijn al verschillende Jemenitische scouts naar Nederland vertrokken. Straks weer trainen met helm op en zondag weer op de zandbank.
@Peter, wat een mooi gebruik van het weekwoord, en wat een wrang verhaal.
@Lisette. Dank voor het compliment. Het verhaal is misschien wrang. Liefde overwint alles. Weekwoord zakte in het verhaal. Veter.
Ik denk toch wel een waargebeurd verhaal.
@Levja. Ik maak zo veel mee.