Samen proosten ze met hun koffie op een terrasje in het bleke lentezonnetje. Zij giechelt als hij langs haar perzikzachte wang strijkt. Een blos verschijnt.
‘Zo ben je nog mooier, ik houd van je lach, blijf je altijd voor mij lachen alsjeblieft?’
‘Zolang jij leuke grappen maakt, zal ik dat doen,’ belooft ze hem.
‘Walenty, kindertjes zijn leuk toch?’ Ze kijkt liefdevol naar een voorbijlopende peuter.
‘Natuurlijk Mariska, mijn familie zal trots op ons zijn en ik een goede vader,’ zegt hij met zijn warme zachte stem in haar oor.
Ze grinnikt om het kriebelend gevoel en geeft hem een kus.
‘Heerlijk, jouw nucleotiden, wil ik eeuwig bij me houden!’ zegt de natuurkundige hoogleraar Walenty, van de Universiteit uit Krakow.
« De ballen van mijn collega (3)
MacTheoNUCLeoTide »
« De ballen van mijn collega (3) MacTheoNUCLeoTide »
Communicatie
Vakblindheid
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Marie van Overloon of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« De ballen van mijn collega (3) MacTheoNUCLeoTide »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Een lieflijk begin maar het einde voelt ongemakkelijk… Hoe zit dat tussen die twee??
Alice. Zit prima hoor. Gaat denk ik echt iets worden. Ieder zijn eigen vakgebied!
Ik had de hoogleraar in het begin van het stukje geïntroduceerd. Hoewel. Het is natuurlijk wel een warhoofd. Niet?
Dank je Mien, ik werd geinspireerd door:Jagiellonian University Medical College: in 1578 Walenty Fontana delivered the first academic lecture based on Copernicus’ heliocentric theory.
Liet deze man iets beleven dat in onze huidige tijd ook zou kunnen.
“Vakblindheid” Goed gevonden titel die pas in de laatste twee zinnen tot haar recht komt.
Heerlijk die tegenstelling. Het gevoelsmatige en het nuchtere.
Dank je Keesleeuw, ik probeer de 120w stukjes rond te maken.
Dank je Levja, fijn dat het nuchtere en gevoel goed overkomt.