Dan klinkt de stem van Daska door de klas: ‘Zo, dat was heftig meneer, wat ik gisteren in de kerk hoorde over uw vrouw’. Daska, vijftien jaar, rebels en aanhankelijk. Gedragsmatig zoekt ze de randjes op. Geen liefhebber van nucleotide-werkstukken. In ieder geval altijd rechtdoorzee. Zoals nu.
Er ontstaat wat rumoer op de opmerking van Daska. Leerlingen buigen zich naar haar toe, vragen wat er gezegd is gisteren. Op sommige gezichten zie ik dat ze het al weten, bij andere verwarring en vraagtekens. Het wordt stil.
In een fractie van een seconde maak ik de afweging. Tot nu toe heb ik geprobeerd werk en prive gescheiden te houden. Zover dat mogelijk is bij mijn doe-leerlingen. Waarbij alles draait om relatie.


Hoe treffend. Ik heb deel twee gemist, noteer ik. Ga ik wellicht in verkeerde volgorde inhalen.
Dit vind ik de sterkste van de drie stukjes, Arjan.
In de eerste twee delen had de leraar de controle. Door de opmerking van een leerling begint de balans te wankelen. Treffend weergegeven Arjan.
(Ik kan niet anders dan veel waardering voor alle leerkrachten hebben.)
@Arjan, vervolg-stukjes die zich in de klas afspelen, ik smul ervan!
Arjan: de wereld van een docent, wat laat je dit mooi zien.
@Berdien: Dankjewel!
Ik kende het verhaal al. Het blijft echter knap hoe je de dingen beschrijft.
Grappig hoe je de essentie van 120w omzeilt.
Ook ik vind deel 3 tot nu toe je sterkste stukje.
Ha Mien. Dankjewel. Schrijf hier nog niet zo lang. Vervolgverhalen kunnen hier toch?
Zo lang je maar wilt.?
@Arjan. Een mooie serie!
Ben met jouw verhalen weer terug in mijn schooltijd, leuk!
@Han en @Marie : Bedankt!