Ik houd van spelletjes: schaken, Stratego, Yahtzee, Trivial Pursuit. Als er maar bij moet nagedacht worden. Nadenken is één van mijn grootste belemmeringen: ik doe niets anders.
Onlangs speelden we met twee knappe dames en twee heren strippietjesbak. Pietjesbak is een oud Vlaams caféspel, met dobbelstenen, waarbij je enkel geluk nodig hebt. “Strip” had die avond niets te maken met Kuifje of Suske en Wiske, maar bij nader inzien wel met Rooie Oortjes.
Bij elke verliesbeurt verloor de verliezer een kledingstuk. En was hij verplicht een aangebrande opdracht uit te voeren.
Maar ik won! En ik bleef winnen!
Op het einde van de avond spraken de drie andere enthousiast en naakt over een onvergetelijke belevenis.
Ik ging teleurgesteld naar huis.
@O: een op en een neer uit jouw leven gegrepen. Behalve denken kun je toch wel degelijk plaats maken voor een emotie, ook al is teleurstelling wat minder vrolijk. Blijf spelen hoor!
Dat nadenken moet je misschien toch eens meer overlaten aan simpel geluk 😉
Voortaan gelijk aan het begin je overhemd wat open knopen?
Haha, jouw hoofdpersoon was vast Siberisch gekleed, net nog dun genoeg om door een gemiddelde deur te kunnen?
Vlaamse strippoker! Winnen is dus niet altijd leuk!