Mijn zusje en ik zitten op een houten bankje. Een oud bankje rondom een enorme boom.
De ronde boom is een eik en staat al 250 jaar in de kern van dit dorpje.
Een klein rond dorpje in Engeland.
De cottages in dit oude dorpje kijken allemaal met hun diepliggende ruitjes naar de enorme eik.
En daar zitten wij.
We zijn jong en slank. Ik woon in het dorpje, mijn zusje vindt alles mooi in dit hoekje van de eeuwigheid.
We spelen een rondje Yahtzee, zoals we overal doen als we er gelukkig zijn.
De dobbelstenen rammelen op het bankje, het gras ruikt groen.
De zon weerkaatst schitterend op het witte papier van de schrijfblokjes.
Schapen blaten in de verte.

@ Heel erg mooi voorgesteld! En gelukkig blaten de schapen niet op het bankje. 😉
@Berdien, wat mooi beeldend beschreven. Heb je er echt gewoond?
@lisette: waar gebeurd. Cotswolds is 7 Jr mijn thuisbasis geweest.
Prachtig, ik zie het gewoon voor me…
Heel mooi en beeldend geschreven, Berdien.
Sfeervol. Ik waande me daar.
Rust. <3
Nele: Je bent ergens, er gebeurt daar niets, al een eeuwigheid niet. Toch leeft het. Een stil verborgen leeftijdsloos zijn. Soms magisch, soms nuchter Nu.
Dank je Lisette, ik was eventjes in Wales?
Er valt alleen nog een hartje aan bovenstaande reacties toe te voegen, Berdien.
Allen bedankt voor het reageren op een mooie herinnering.