Wanhopig draafde hij door de grote, kille stad. Hoe lang en hard hij ook rende, de omgeving bleef onbekend voor hem. Waar was mama? Waar waren zijn broertjes en zusjes? En waar was zijn baasje? Hij was al dagen op pad en had honger en dorst. Maar nu verlangde hij het meest naar een aardig gezicht in de menigte. Iemand die de moeite nam om hem even aan te halen. Wanhopig rende hij op een jonge vrouw af en gelukkig gaf ze hem voor even de aandacht die hij nodig had. Dankbaar likte hij haar hand. Maar toen ging ook zij van hem weg. De wanhoop was terug. Wat moest hij doen? In paniek liep hij de drukke straat op…


Beste Judith van de Bergqvist, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie