Nicole was op weg naar huis van haar doktersafspraak, diep in gedachten verzonken. Ze lette niet echt op haar omgeving, totdat ze plotseling een puppy op haar af zag rennen. Ze bukte zich om het beestje te aaien. Dankbaar likte de puppy haar hand. Maar toen nam het doktersgesprek haar weer in beslag en vervolgde ze haar weg naar huis, de ontheemde puppy achterlatend. Eenmaal thuis drong het pas tot haar door dat het kleine mannetje misschien hulp nodig had. Ze stopte wat eten en een flesje water in haar tas en liep terug naar de plek. Maar helaas, hij was er niet meer. Na lang zoeken gaf ze het op, hopend dat iemand anders zich over hem had ontfermd.
« Ontheemde puppy (1)
When I’m 64 »
« Ontheemde puppy (1) When I’m 64 »
Fictie, Natuur
Ontheemde puppy (2)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Judith van de Bergqvist of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Ontheemde puppy (1) When I’m 64 »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Leuk, ook deel 1! Maakt benieuwd of Nicole en de puppy elkaar weer tegenkomen. <3
Hoop zo op een happy end voor puppy.
Leuk dat je het vervolg vanuit een vrouw hebt geschreven. Twee werelden -voor even- samen.