Terwijl klasgenoten tijdens een onverwacht vrij uur de kroeg indoken wist ik niet hoe snel ik mijn fiets moest pakken om naar huis te gaan. Na het VWO koos ik voor de enige vervolgopleiding die mijn woonplaats bood: de Pedagogische Academie. Tijdens mijn studie leerde ik Jack kennen, een Canadees die in Nederland studeerde.
Twee jaar later verliet ik mijn veilige omgeving en vertrok naar Montreal.
Ondanks lieve mensen om me heen voelde ik me verloren in die vreemde stad. Iedere minuut miste ik mijn ouders, de hond, ons huis, mijn stad. Ik werd ziek van heimwee en ging terug naar huis.
Het was niet gemakkelijk, ik liet een grote liefde achter. Maar ik had een keuze, miljoenen ontheemden niet.
« Het oude ledikant
Eskimo teert in »
« Het oude ledikant Eskimo teert in »
Fictie
Volwassen worden
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Katie of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Het oude ledikant Eskimo teert in »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Vraagt om meer… Goed geschreven.
Zo is het maar net, ontheemden hebben geen keuze, ookal zijn keuzes soms ook heel erg moeilijk!
Mooi stukje, Katie, vooral de slotzin waarin je de tegenstelling verwoordt tussen hen die wel en hen die geen keuze hebben.
Mooi stukje over wel of niet een keuze kunnen of mogen maken.
Interessant stukje dat je best zou kunnen uitwerken tot een langer verhaal.
Zo is het. Kiezen is vaak moeilijk maar het mogen maken van je eigen keuzes is een grote rijkdom…. Mooi!
Wat kan het leven soms lastig zijn. Maar wat is het, zoals je schrijft, fijn dat jij wel een keuze had.
Die tweestrijd…. echt moeilijk!
Soms zoek je misschien een verleden die je in het heden ook niet meer vindt.
De dingen van vroeger veranderen ook.