Met de bajes in mijn schaduw sta ik hier apehaar uit mijn broekzak te krabben om tijdens mijn eerste vrije wandeling een saffie op te steken. Mijn gabber bleek een hufter te zijn uit de laagste penoze die het jatte niet kon afleren. Zelfs een blaffer op zijn smoel kon hem niet van het gajes af brengen en leidt hem naar de temeier. Van vrouwen hield hij… van liefde zou ik hem nooit horen spreken, zijn waffel zat vol met neukerij. Altijd jeukerig! Met zijn tokus in de poep en een saffie op zijn lippen zocht hij naar wat hij kan wippen. Hij kon lullen én ouwehoeren. Die gozer zou zijn eigen moeder nog verkwanselen als de buit hem beviel.
« De familie Op
Jonge heer »
« De familie Op Jonge heer »
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen
Kezen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« De familie Op Jonge heer »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties