Als jij naar rechts gaat, ga ik juist naar links
Een steil pad naar boven volgen we beiden, maar nooit tegelijk
Ons metrum is onregelmatig met af en toe een ‘hallo’
Een toevallige ontmoeting is niet aan ons besteed
We zouden iets samen moeten doen; een kwestie van afspreken, maar het geluid staat uit
Als jij in Maastricht bent dan ben ik in Groningen
Tegen de tijd dat ik thuiskom ben jij alweer vertrokken
Slechts luttele meters scheiden ons van elkaar, maar de afstand is immens groot
Twee parallelle lijnen die elkaar nooit zullen kruisen, hooguit schampen van spijt
Gevangen in hun eigen grafiek met verschillende waarden van geloof, hoop en liefde
Een niet gemaakte afspraak kan nooit worden nagekomen


Een doordenker @Han. Ik beken dat ik deze tweemaal heb moeten lezen. Met dikke denkrimpel.
Heel bijzonder Han, mooi gebruik van metrum.
Mensen die toch bijelkaar ‘horen’ maar zover uit elkaar leven! Zo vaak gebeurt dit in onze maatschappij!
@Levja. Of mensen zijn samen maar toch niet bij elkaar of mensen zouden bij elkaar kunnen zijn, maar zijn het niet. Ja… daar krijg je rimpels van.
@Marie. Hartelijk dank!
Mooi, Han.
De machteloosheid om echt contact te maken.
Bewust de punten aan het eind van de zin weggelaten?
(Ik denk het wel)
Ook meermaals gelezen, het noopt tot nadenken, al krijg je daar niet noodzakelijk rimpels van.
@Nel. Dank je. Ja, bewust weggelaten. @Hekate. Gelukkig maar! dank je voor het meermaals lezen.
@Han, mohooi!
@Han: <3 Dat het soms gewoon zo is… Zonder goed of slecht te zijn…
@Lisette. Dank je hartelijk! @Nele. Precies, dat bedoelde ik. Dank je!