Aan de bouvier ben ik wel gewend, die blaft ’s nachts altijd op gezette tijden. De muren zijn nou eenmaal dun. Maar ik hoor nu een hele kennel. Een uur: de pekinees die tot halftwee door keft, gevolgd door de zware blaf van de Duitse herder. Vervolgens weer de bouvier die begeleid wordt door de piepende poedel.
Linkerzijde, rechterzijde. Op mijn rug. Linkerzijde… Uit bed dan maar. Even wat drinken. Terug naar bed.
Het orkest speelt nog steeds. Vals als de agressiefste pitbull.
De volgende ochtend: ‘Buurman, ik ben ziek. Kun je een paar boodschappen voor me doen?’
‘Zeg het maar, buurvrouw,’ antwoord ik.
‘… O ja, en een pakje Zware Van Nelle. Met filterhulzen graag, anders ga ik zo hoesten.’
Ha, ha, watch the chihuahua. Reverse sneezing.
Supertitel. Stukje ook trouwens.
@Levja. Dank voor je leuke reactie!
@Han: ik vind het een superstuk, maar de tweede alinea moest ik een paar keer herlezen om goed te weten wie wat zegt.
(Hihi, extra leuk is de tabak met filterhulzen. De honden van buurman rookten die nacht vast een pakje zonder filters…)
@Nele. De buurvrouw (die blaft van het hoesten!)zegt het tegen mij; er staat immers ‘antwoord ik.’ Dank voor je reactie.
Leuk, Han. Het themawoord multifunctioneel gebruikt.
Honden, je treft me in mijn hart Han, die buurvrouw is me d’r eentje wel!
Die had ik niet aan zien komen. Erg origineel, Han.
Leuk gevonden, Han, de blaffende buurvrouw.
@Nel, Marie, Nyceway en Ewald. Hartelijk dank!
doorwaakte nacht!
@José. Zeg dat wel! Dank je.