Vier e-mails gestuurd. In drievoud, in blokletters, een speciaal formulier ingevuld. Dit alles twee maanden vooraf. Onze Britse -goede- vrienden die ons uitnodigden voor dit “banquet” verzekerden me dat het allemaal goed zou komen. Ik was vast niet de enige. Maar dit is wel Frankrijk dacht ik en de organisatie is derhalve in Franse handen. De Salle des Fêtes waar alles, met flinke vertraging plaats greep had veel weg van de eetzaal in een jeugdherberg. Het voorgerecht bestond uit salade en plakjes eendenborst. Ik liet het onaangeroerd. Toen ik zei dat het bekend moest zijn dat ik vegetariër ben, kreeg ik als hoofdgerecht gekookte aardappels met… vis (en mayonaise?). De wijn was heerlijk en het brood ook. Een onvergetelijke avond!

Communicatiestoornis?
Dag Defrysk. Denk het niet. Er was voor zover ik weet geen taal-barrière in dit geval. Het was echt een kwestie van slechte organisatie EN onwetendheid. Een Britse mede-vegetariër gebeurde precies hetzelfde. Het verhaaltje speelde op het Franse platteland. En desgevraagd: eieren hadden ze niet op voorraad….
Nou nou, te eten krijgen is geen kruisiging 😐