De vader is door de Duitsers in 1944 vermoord. Hij was dominee en bood joden onderdak. Het kind dat in 1942 werd geboren heeft hem nooit bewust gekend.
Het verdriet is in de zoon gestold. Hij zocht de grenzen van leven en dood op. Hij werd een kunstenaar in het vallen, het nemen van risico’s. Daarvan zijn foto’s en filmopnamen gemaakt.
In Rotterdam zag ik jaren geleden een overzicht van zijn werk. Intrigerend en op de rand van krankzinnigheid.
In 1975 wilde Bas Jan Ader met een klein zeilschip de Atlantische Oceaan oversteken. Het wrak kwam uiteindelijk in Ierland aan.
Bas Jan is voor altijd verdwenen. In steden als New York en Parijs zijn ondertussen grote tentoonstellingen aan hem gewijd.


Mooie ode aan een bijzondere kunstenaar. Op weg naar …
Hart / hard voor schrijver en kunstenaar.
Mooi. Mijn zus heeft het wel eens over hem. Zij heeft ook werk van hem gezien.
@José. Mooie mini biografie!
Leuk Josë, ik heb Bas Jan Ader opgezocht en zoveel leuks gezien. Van het een komt het ander. Prachtige kunst! En genoten van je tekst!
Mooi eerbetoon aan deze kunstenaar, José.
Ontroerende analyse:
“Het verdriet is in de zoon gestold. Hij zocht de grenzen van leven en dood op. Hij werd een kunstenaar in het vallen, het nemen van risico’s.”
Dank voor jullie waarderende woorden, ik heb het idee dat hij zonder het lot van zijn vader niet de kunstenaar zou zijn geworden, die hij werd. Het aparte is dat zijn roem zeker nog niet getaand is.