Verantwoordelijkheid is onverzadigbaar. En ook invoelendheid. En ernst. Ze willen me opvreten, mijn speelsheid, mijn fantasie. Zoals ze van iedereen de speelsheid en fantasie opvreten totdat er niets anders overblijft dan saaie voorspelbare volwassenheid.
Maar ik ben taai, ik laat me niet verslinden.
Ik maak grappen als mensen een gesprek beginnen over zware onderwerpen, ik maak kwinkslagen op onverwachte momenten, en af en toe maak ik een koprol. Daar kunnen invoelendheid en verantwoordelijkheid niet tegen, het bederft hun eetlust.
En het werkt. Af en toe test ik hoe het met mijn vorm staat, en dan blijkt dat er weliswaar vraatsporen te vinden zijn, maar dat onbezonnen kinderachtigheid nog altijd goed vertegenwoordigd blijft.
En dat is het geheim van mijn jeugd.
« Goedkoop Zwitserland!
Nee »
« Goedkoop Zwitserland! Nee »
Communicatie, Fictie
Jong blijven
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gijs Smit of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Goedkoop Zwitserland! Nee »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Goed zo! Laat je niet opvreten! <3
Mooie manier, mooi stukje
Hou het kind in je overeind. Inderdaad dat kan niet iedereen waarderen!
Mooi stukje neergezet
Ik gaf een <3 , maar het is niet mijn manier om jeugdig te blijven…
Verantwoordelijkheid, ernst, invoelendheid, speelsheid en fantasie kunnen nochtans perfect samengaan. Ze hoeven elkaar niet op te eten. Integendeel zelfs.
Kinderachtige mensen vind ik trouwens net zo afgrijselijk als voortijdig afgeleefde, voorspelbare mensen.
Schattige ‘states of mind’. Hou ze erin. Het is een dankbare levensvorn. Ook al valt deze niet binnen de gepaste norm. Wat heet saai? Laat dat maar aan anderen over. De wereld puilt er van uit.