‘Waar zit jij met je gedachten?’ vraagt ze.
‘Vroeger visten en zwommen we hier,’ zeg ik. ‘De zomers waren altijd mooi.’
‘Vroeger regende het ook.’
‘Die wolk lijkt op een olifant, zie je dat?’
‘Nee.’
‘Als de zon zo heet is, hoe kan er dan nog een wolk zijn?’
‘Weet ik veel. Ik lig hier lekker; dat weet ik!’
‘Als die rots, de zee, wij, de aarde en zelfs het heelal er niet zouden zijn, wat was er dan? Wist je dat sterren die je ’s nachts ziet vaak niet meer bestaan?’
‘Nee, ’s nachts slaap ik. En ik besta, want ik heb honger en mijn schouders verbranden. Smeer jij me even in? En haal je daarna wat te eten?’
« Carpe Diem
Dik Trom »
« Carpe Diem Dik Trom »
Column, Communicatie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Niets (2)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Carpe Diem Dik Trom »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Brr…. Weinig levenslust meer te bekennen. Mijn <3 om onder de riem te steken!
Levja, daarom heet het ook ‘Niets’
@Han, mooi tweeluikje
@Lisette. Dank je wel!
lekkere lome conversatie over de grote vragen des levens
@José. Hartelijk dank voor je reactie; ook op deel 1
De een filosofeert, de ander denkt alleen aan het nu. Mooi beschreven, Han. <3