Al jaren geleden was mijn grootvader overleden. Vredig en wel was hij gegaan. Hij hield altijd van de natuur en het weer en was graag buiten. Och, je moest eens weten wat hij allemaal over de zon kon vertellen. Over haar gouden lokken die de aarde ving en haar sterrenstof die men bestreek. Heerlijk genietend vertelde hij zijn fantastische verhalen aan ons. En wij waren natuurlijk enorm enthousiast. Hij vertelde dat als hij de loterij zou winnen een raket naar de zon zou maken en daar dan voor altijd zou blijven wonen. Kiek, zei hij altijd, kiek dien zon! Kon ik ‘m maar bereiken….
Wel grootvader, je hebt hem bereikt.
Kiek, zeg ik naar mijn kinderen, opa riek d’n zon.
Al lezende verschijnt vanzelf een glimlach. Liefdevol stukje.
Maakt me vrolijk, Diede. Leuk!
Mooi en met liefde beschreven.
Een mooie herinnering!
Mooi stukje, gevoelig zonder sentimenteel te worden.
Gr. +<3,
Chris
Mooi het doorgeven van de herinneringen aan de volgende generatie.
Mooie reacties, dankjullie!
Wat een bijzonder verhaal. Mooi.