Volgens de rectificatie in de huis-aan-huiskrant van deze week zou Wiebe Tilleborch niet met Annie Plechthoove, maar met Henneke, de oudere zus van Annie zijn getrouwd. Toch staat het correct in de memoires van Wiebe. Een andere fout vindt Wiebe het verhaal dat hij zijn oorlogsmemoires bij zaklantaarnlicht in een schapenstal zou hebben geschreven. Wiebe schreef zijn oorlogsmemoires naast het langdurig sterfbed van zijn schoonmoeder. Zelf vermeldt hij in die memoires het uitmesten van schapenstallen met de riek en het scheren van ooien met een haperende tondeuse. De twee rammen? Die liet Wiebe liever aan anderen over. Ook nu is Wiebe voor de familie de neef die altijd werkt, hetzij op de boerderij, hetzij op de redactie van het parochieblad.

Een secuur man, of Piet Lut, die goede oude Wiebe. Een mooi beeld van het plattelandsleven geschetst.
Beste Alice,
Het zijn dergelijke harde werkers, die menen dat door hun harde werken de maatschappij overeind blijft.
Bedankt voor je reactie,
Chris
Inderdaad, ik zou wensen dat ze de kunst van het genieten was bijgebracht. Ze missen zoveel!
Je bent een ster in het verzinnen van bijzondere namen. Die prikkelen mijn fantasie en dan is het jammer dat het stukje zo kort is.
Bij het verzinnen van namen zijn velen mij voorgegaan. Vooral Bordewijk was er erg goed in.
De beperking van 120w voel ik ook; al geldt die voor preaktisch iedereen.
Gr.
Chris
Chris,
mooi sfeerbeeld van een noeste werker, die graag de puntjes op de i zet.
Maar of hij daar nu gelukkig van wordt …
<3
Beste Nel,
Bedankt voor je mooie reactie,
Chris
…en hopelijk hoeft dat dan weer niet gerectificeerd te worden. Weer een echte Vincentius. Soms wat raadselachtig in de wirwar van zinnen, maar dat kan ik toch altijd wel waarderen.
Beste Irma,
Liever dan te onderschatten, overschat ik mijn lezers niet. Binnen 120w mag er best wat te lezen zijn. We zijn allen immers tenminste goede lezers?
Een goed beeld van een bepaald type persoon.
Leuk verhaaltje en krijgt een hartje. 🙂
Ik had hier nog niet op gereageerd, zie ik tot mijn verbazing. Een mooie sfeertekening, Chris! Mijn hartje heb je.
Beste Jessy,
Ze zijn er meer dan je denkt!
Bedankt voor je complimenteuze reactie,
Chris.
Beste jaimie pisonier,
Mooi dat je het keuk vindt.
Groet,
Chris
Beste Marlies Vaz Nunes,
Ik stel je reactie zeer op prijs. En je waardering natuurlijk ook.
Groet,
Chris
Broeder Vincentius,
Mooi verhaal. In het boek “Aan de rand van de wereld”, van Micheal Pye lees je bijvoorbeeld hoe monniken in kelders aardig wat geld kregen om voor koningen wat sprookjes op perkament te schrijven die als feiten gezien werden.
Beste VmetdeVork,
Klinkt een beetje als mijn serie Miserabele Sprookjes, al heb ik daar geen rooie eurocent voorgekregen.
Bedankt voor je reactie,
Chris