‘Au, stoot ik daar toch mijn kop!’
‘Sukkel! Dat is nou een hor. Daar kom je niet zomaar langs.’
‘Hoe moet je dan bij al dat tentoongestelde lekkers komen?’
‘Zie je die corpulente dame? We kunnen op die grote hoed van haar meereizen.’
‘Briljant!’
‘Wauw! Moet je al dat heerlijks zien. Dat ligt gewoon te wachten op ons.’
‘Voorzichtig!’
‘Au, krijg ik me daar toch een pak slaag!’
‘De slager haat ons, dus pas op.’
‘Au, au! Dit is niet leuk meer.’
‘Laten we maar een poosje op het plafond gaan zitten, dan proberen we het straks nog eens.’
‘Ik kan me echt niet langer beheersen.’
‘Niet doen!’
‘Waarom niet? Dit smaakt werkelijk fantastisch.’
‘Omdat het nú de gehaktmolen ingaat…’
Ha, ha. Leuk Irma. Het leven door de ogen van een corpulente vlieg.
Superleuk @Irma
Ik zie hem al zitten, die dikke vette bromvlieg, op de borstelige onderarm van de slager.
Mooi geschreven vanuit bromvliegperspectief! 🙂 🙂 🙂
Geweldig. 🙂
Wat een leuk, vrolijk en origineel verhaal, Irma.
<3
erg mooi de op-vlieg avontuur van deze 2 🙂
Irma. Heel leuk gevonden!
Dit is veel leuker om te lezen dan de titel doet vermoeden.
Erg leuk Irma!
Wat een leuke reacties, bedankt allemaal!
@Irma: ben jij je bewust dat dit je 120 e stukje is? Een echte opvlieger dus!
Top. En … vooral doorgaan.
Leuk! (Je had meteen mijn volste aandacht, omdat ik als kind ooit een keer dor een hordeur heen ben gevallen. Oké, niet zo handig)
Maar daar gaat de eendagsvlieg…
Mooi uitgangspunt, Irma.
En een vlieg in het gehakt? Da’s net zoiets ans een worm in een appel, gewoon extra eiwit.
Gr. + <3,
Chris
slimme vliegen, mooi verhaal Irma, met goede opbouw