Schrijf mee!
« »

Column, Cultuur, Eten & drinken, Familie, Maatschappij, Mensen

Slachter en keurslager aan huis

31 mei 2016 | 120w | nelededeyne | 5 |

De eerste dagen leefden we vooral op verhalen van de horrorsoort. De stank van verbrand haar en gebakken darmen droeg daar zeker toe bij.
De geur van de slachting raakten we niet zomaar kwijt en de gruwelbeelden van opa, smullend van een krokant varkensstaartje namen alsmaar gruwelijker proporties aan.

Onze grootouders deden niet moeilijk: ze begrepen dat kinderen soms buikpijn kregen als ze mochten eten.

Voor de boterhammen moesten we wachten tot de volgende morgen. En dan probeerden ze ons aan te zetten tot een reuzelsmeersel! Reuzel! Om dan van die vieze bloedworst nog maar te zwijgen. Over de trieste dood van het varken zelf, mochten we niet reppen. Dat was het enige taboe dat wij in stand hielpen houden.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nelededeyne of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »